บทที่ 30 ตอนที่ 10.2 ยินยอมพร้อมใจ

อิงน่าน Part

“เฮ้ย!!”

หมับ! “เดินดูทางบ้างสิวะเดี๋ยวก็หน้าคะมำหรอก” เพราะมัวแต่ตื่นตากับสิ่งรอบข้างจนไม่ทันได้มองว่ามีบันไดเตี้ย ๆ เกือบหน้าคว่ำอย่างคำติณฑ์ดุแล้วสิ ดีนะที่คนคุ้นทางคว้าแขนผมไว้ก่อนน่ะ

หมับ! “งั้นขอเกาะแขนหน่อยนะอิงมองไม่ค่อยเห็นนี่นา”

“มึงนี่เหลือเกินว่ะสายตาไม่ค่อยด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ